Servi van Grinsven

Wat aanvankelijk opvalt wanneer je het werk van Servi Van Grinsven ziet, is dat het zich niet zonder meer aan de kijker openbaart. Het is duidelijk dat wie dit werk bekijkt, echt moet kijken en nadenken. Maar laat het duidelijk zijn: dit is wel degelijk beeldende kunst. De kunst ligt in wat je ziet. Het visuele is fundamenteel. We kijken niet naar filosofische werken, maar naar enigmatische werken, gemaakt door iemand wiens hoofdbekommernis het oog is en wat het oog ziet en waarneemt.

Het is enigmatisch, omdat er hier niets openlijks is, zeker niets anekdotisch, en bovendien ben je nog niet eens zeker wàt je ziet. Waar kijk je naar? Een vlak met uitsparingen of objecten op een vlak? Het zijn zulke vragen die je telkens dichter bij het schilderij brengen in een poging uit te vissen wat er eigenlijk aan de hand is. Dit resulteert voornamelijk in een bewustwording van de oppervlakte zelf – het doek, de verf, het weghalen van verf. En daarom, als je weer afstand neemt om een breder perspectief te krijgen, wordt het enigma alleen maar sterker (….)

Gregory Ball

This post is also available in: Engels